Author: प्रणाली वैद्य

भाग – 2 त्याच्या छातीत धडधड अजूनही सुरूच होती… प्रत्येक श्वास खोल, घाईघाईचा होता आणि शरीर घामाने डबडबलेले… त्या अनोळखी, पण आश्वासक व्यक्तीने ते जाणलं… आणि मग त्याने हळूहळू गुहेच्या प्रवेशद्वारावरचं मजबूत आच्छादन, जणू काळजीपूर्वक लपवलेला दरवाजा, अलगद बाजूला केला आणि गुहा उघडीली… थोडासा बाहेरचा प्रकाश दिसला… पण आता तोही झपाट्याने कमी होत चालला होता. सूर्य मागे सरकून अंधार आपली चादर पसरण्यास सिद्ध झाला होता. युवक पटकन उठून उभा राहिला. चेहरा विचारांमध्ये हरवलेला… तो बाहेर पडून थांबला… समोर फक्त काळोख आणि गूढ झाडांची रांग. जंगल आता दिवसाच्या ओळखीचं नव्हतं, ते परकं, पण जिवंत वाटणाऱ्या अस्तित्वाने व्यापलेले होते. “आता काय? इथून…

भाग – 1 घनदाट जंगलात एक प्रकारची रहस्यमय शांतता पसरलेली आहे. सूर्यकिरण झाडांच्या गर्द फांद्यांतून झिरपत जमिनीवर सोनेरी छटा निर्माण करत आहे. आजूबाजूला कुठेही मानवी हालचाल नाही… सर्वत्र निसर्गाचीच सत्ता. पानांमधून हवेच्या मंद झुळकीने हलकासा आवाज होतोय. पक्ष्यांचा किलबिलाट आणि अधूनमधून एखाद्या प्राण्याचा आवाज या शांततेला अजून जिवंत करतोय… कधी एखादा वानर टाळ्या वाजवतो, तर कधी एखादे हरण आवाज करून आपल्या टोळीला सावध करते… थोडे पुढे गेल्यावर नदीच्या खळखळाटाचा आवाज ऐकू येतो. त्याच नदीवर एक छोटा, पण सुंदर असा धबधबा कोसळतोय. पाण्याचे थेंब हवेत उडत असून त्या थेंबांमध्ये इंद्रधनुष्याच्या रंगांची हलकीशी झलक दिसतेय. संपूर्ण परिसर निर्मनुष्य असून, फक्त निसर्ग आणि…

भाग – 13 “अरे, यांना आताच कोणी सांगितलं, असं इथे येऊन जगभर ढिंढोरा पिटायला! त्यात आज पौर्णिमा… कोणत्याही वेळी काहीही होऊ शकतं!” मीडिया प्रतिनिधी चंदन नगरमध्ये आल्याचे समजताच डॉक्टर देवदत्त जरा चिडलेच होते. “चला टीम आपल्याला निघायला हवं… आज आपल्या या मिशनचा शेवटचा दिवस… जे काही घडेल, त्या साऱ्याला सामोरं जाऊया परमेश्वर आणि महाराणी संघमित्रा आपल्या पाठीशी आहेत…” डॉक्टरांनी आपल्या टीमला सज्ज केले. आपलं रोजच सामानसुमान उचलून सगळे तयार झाले. डॉक्टरांनी स्वतःसोबत ती भविष्यवाणीची गुंडाळीही घेऊन ठेवली होती. निघायच्या आधी शाल्मलीबरोबर त्यांनी थोडी चर्चा केली आणि सगळे बाहेर पडले. वाळवंटात तर या न्यूजवाल्यांची जत्राच लागली होती. सगळे अगदी मसाला लावून…

भाग – 12 प्रत्येकाला नेमून दिलेल काम सुरू झाले… उजेडाची सगळी तजवीज करून सगळे पुढे जाऊ लागले… आधीच्या प्रवासाच्या खुणा न्याहाळत सगळे काल सापडलेल्या सभागृहसदृश्य भागात आले… समोर अहंकाराचा पुतळा होताच. डॉक्टर देवदत्त यांनी शाल्मलीला जवळ बोलावले… “शाल्मली तुला ठाऊक आहे ना, आज तुला महाराणी संघमित्राची खोली शोधून काढायची आहे…” डॉक्टरांच्या बोलण्यावर तिने एकदम चमकून पाहिलं… “डॉक्टर काल महाराणी प्रत्यक्ष दिसल्या मला… मला मदत करतील सांगून त्यांनी आश्वस्त केलं… मला असं वाटतंय, ती खोलीही इथे आसपासच असावी…” तिने आपल्या मेंदूवर जोर देत सांगितलं. “महाराणींनी एक सांगितलं… ती खोली मला मिळेल, पण कुठे आहे, ते मात्र त्यांनी सांगितलं नाही… डॉक्टर त्यादिवशी…

भाग – 11 सर्व टीम गावात पोहचली होती. गावकरीही त्यांची आतुरतेने वाट बघत होते… आजच्या अनुभवानंतर कार्याच्या घडामोडींना वेग आला होता. डॉक्टर देवदत्त यांनी फॉरेन्सिक टीमशी संपर्क साधून मानवी देहाच्या अवशेषांबद्दल माहिती दिली… आता ती टीमही उद्याच चंदन नगरमध्ये दाखल होणार होती… जमिनीखाली काम करताना उजेडाची आवश्यकता होती. त्यामुळे गावकऱ्यांनी जनरेटरची सोय करून दिली… आजच्या अनुभवानंतर सगळ्यांचाच उत्साह दुणावला होता, त्यामुळे अजून काही लोकांची टीममध्ये भर पडली… डॉक्टर आणि विश्वासरावांनी पुरातत्व खात्याकडून अजून काही कुमक मिळेल का? यावर विचारविनिमय केला… पण तूर्तास ही सर्व माहिती मीडियासमोर येऊ नये, याची काळजी घ्यायला हवी. पुढे काय होईल, याचा नक्की अंदाज येणं कठीण…

भाग – 10 डॉक्टर देवदत्त यांचं बोलणं ऐकून मुलं भारावून गेली होती… एक वेगळ्याच ऐतिहासिक रहस्यमयी घटनेची उकल होणार होती आणि त्याचे आपण साक्षीदार होतोय, याची जाणीव त्यांना झाली… आज चंदन नगरच्या वातावरणात सुद्धा फरक पडला होता… एक उत्साही, आश्वासक असं काही होणार असल्याचं वाटत होतं… मुंबईवरून काही लोक इथं येणार आहेत, याची वर्दी मिळाली होती… एक नवा आशावाद फुलला होता… उजाडताच सर्व कामाला लागले. लवकर आवरून सर्व सामान बसमध्ये भरले गेले आणि प्रवासाला सुरुवात झाली… शौनक डॉक्टरांच्या शेजारीच बसला होता आणि शाल्मली पुढे तिचे बाबा विश्वासरावांसोबत… डॉक्टर देवदत्त यांनी तिला न्याहाळले… तिचा चेहरा आज काही वेगळंच सांगत होता… एक…