शार्वीची वेगळी खेळी

पल्लवी खरोसे आंबेकर

भाग – 10

पार्थने दिलेला नकार शार्वीला पचता पचत नव्हता. तिचं त्याच्यावर जास्त प्रेम होतं आणि पहिल्यांदाच तिला कोणीतरी नकार दिला… तिचा इगो हर्ट केला. ती हॉटेलमधून डायरेक्ट घरी निघून आली. चेहऱ्यावर प्रचंड राग दिसत होता. तिने तिची पर्स खाली हॉलमध्ये फेकून दिली आणि तडक आपल्या रूममध्ये निघून गेली. रूममध्ये जाऊन तिने दरवाजा रागातच धाडकन बंद केला.

तिचा एकंदरीत अवतार बघून आई शर्वरी समजून गेली की, ‘नक्कीच तिचं काहीतरी बिनसलंय. यामागे काहीतरी मोठं कारण असावं.’ नक्की काय झाल आहे ते पाहण्यासाठी शर्वरी तिच्या रुमकडे गेली, पण दरवाजा लॉक होता. तिने दरवाजा ठोठावला, आवाजही दिला तरी शार्वीने दरवाजा काही उघडला नाही. खूप वेळ वाट बघून मग ती खाली निघून गेली. खाली जाऊन तिने राहुलला फोन केला आणि घडलेला सगळा प्रसंग सांगितला. त्याने लगेचच ‘येतो’ म्हणून फोन ठेवून दिला.. पी. ए.ला सांगून त्याने सगळ्या मीटिंग कॅन्सल केल्या आणि तडक घरी निघून आला.

घरी आल्या आल्या तो आधी मुलीच्या रूमकडे गेला. त्याने दरवाजा वाजवला, पण ती काही दरवाजा उघडायला तयार नव्हती. शेवटी त्याने सर्व्हन्टला मास्टर-की आणण्यास सांगितलं. त्यानेही पटकन आणून दिली. त्याने घाईतच दरवाजा उघडला आणि तिच्याकडे गेला तर ती रडत असलेली त्याला दिसली.

हेही वाचा – शार्वीमुळे नाराज गरिमासमोर पार्थकडून प्रपोजल…

तिला ठीक बघून त्याला समाधान वाटलं. पण ती रडत होती… तो तिच्याजवळ गेला आणि “प्रिन्सेस” म्हणून तिच्या डोक्यावरून हात फिरवला. तसं ती वळली आणि त्याच्या कमरेला मिठी मारून रडू लागली.

“प्रिन्सेस काय झाल..? का रडतेय डॅडला पण सांगायचं नाही का?” तिला रडताना बघून त्याने विचारले.

“डॅड मी त्याच्यावर खूप प्रेम करते, पण तो मला नाही बोलला…” ती मुसमूसत म्हणाली.

“कोण बावळट मुलगा आहे, जो माझ्या प्रिन्सेसला नाही बोलला! कोण आहे तो सांग मला… बघतो तुला नाकारायची त्याची कशी हिम्मत झाली ते…” तो रागात म्हणाला.

“आपल्याच ऑफिसमध्ये आहे तो कामाला…” तिने नाक वर ओढत सांगितलं.

“आपल्या ऑफिसमध्ये कामाला…? म्हणजे तू एका सामान्य मुलावर प्रेम करतेस! मला वाटलं तू एक प्रिन्स निवडला असशील… पण एक एम्प्लॉयी! नाही हे अशक्य आहे..” तो रागात तिथून उठत म्हणाला.

“पण डॅड… मी त्याच्यावर खूप प्रेम करते. तो जर मला नाही मिळाला तर, मी मरून जाईन! मी त्याच्याशिवाय नाही जगू शकत… तो मला हवाय डॅड कोणत्याही किमतीवर…” ती तिच्या डॅडला इमोशनल करत म्हणाली.

त्याने तिच्याकडे एक नजर टाकली आणि रागात खाली निघून गेला. ती फक्त ते गेले, त्या दिशेला पाहत होती. पण आपल्या डॅडला कसं मनवायचं, ते तिला चांगलंच माहिती होतं…

तो खाली आला तसं शर्वरीने त्याला विचारलं… त्याने तिला सगळं सांगितलं की, कशी त्याची डफर मुलगी एका एम्प्लॉयीच्या प्रेमात पडली आहे. पण हे नातं होणं जवळ जवळ अशक्य आहे!

0000

इकडे पार्थ ओफिसमध्ये आला. त्याने त्यांचं काम आवरलं आणि गरिमाला घेऊन तो त्यांच्या नेहमीच्याच ठिकाणी आला.

“काय झालं पार्थ तू एवढा शांत का आहेस? काही झालं आहे का..?” तिने काळजीने विचारले.

“हं… तू म्हणत होतीस तेच झालं… आज शार्वी मॅमने मला प्रपोज केलं, तेही डायरेक्ट लग्नासाठी!” तो म्हणाला.

“मग? मग काय झालं? तू काय बोलला त्यांना?” तिने त्याला हळू आवाजात विचारले. त्या आवाजात एक वेगळीच भीती होती.

“काही नाही… मी त्यांना एवढंच सांगितलं की, मी दुसरं कोणावर तरी प्रेम करतो आणि लवकरच लग्नही करणार आहोत…” तो तिच्याकडे बघत म्हणाला.

“मग काय बोलल्या त्या…” अस्वस्थ होत तिने विचारलं. कारण तिला माहिती होतं की, तिची बॉस एवढ्यावर शांत नाही बसणार. नक्कीच काहीतरी करणार. कारण एवढ्या दिवसाच्या सहवासात तिने तिचा स्वभाव चांगल्या प्रकारे ओळखला होता.

“काहीच नाही, मी लगेचच निघून आलो. जास्त वेळ थांबलो असतो, तर कदाचित विषय अजून वाढला असता… अजून एक, मी आपल्याबददल आईशी बोललो आहे. लवकरच आपण लग्न करू…” तो तिला आश्वस्त करत म्हणाला. तिने त्याच्या खांद्यावर हळूच डोकं ठेवलं. थोडावेळ बसून ते घरी निघून गेले..

0000

शार्वी हाऊस

“राहुल बघ ना, कालपासून ना ती दरवाजा उघडतेय, ना काही खातेय… ऐकायलाच तयार नाही. तू बघना एकदा तिच्याशी बोलून तुझं तरी ऐकते का…” ती शार्वीच्या काळजीने म्हणाली.

‘हं… बघतो…” ती दरवाजा उघडत नाही, हे ऐकून त्यालाही टेंशन आलं. तो उठला आणि तिच्या रूमकडे गेला. त्याने परत मास्टरकीने दरवाजा उघडला आणि आत गेला… त्याला माहिती होतं की, ती अशी नाही ऐकणार!

हेही वाचा – शार्वीने पार्थकडे प्रेमभावना व्यक्त केल्या, पण…

तो गेला तेव्हा ती झोपली होती. चेहरा पूर्ण कोमेजला होता. गालावर अश्रूचे वाळलेले डाग होते. आपल्या प्रिन्सेसला अशा अवस्थेत बघून त्याला कसंतरी झाल. त्याने तिच्या डोक्यावरून हात फिरवला. काहीतरी ठरवून तो बाहेर निघून आला…

तो गेला तसं शार्वी उठून बसली. आता तिच्या चेहऱ्यावर एक क्रूर हास्य होतं. ती तिच्या योजनेत यशस्वी झाली होती. तिला माहिती होतं की, डॅडकडून काहीही कसं मिळवायचं. उठून ती फ्रेश व्हायला गेली, कारण रडत बसणाऱ्यातली ती नव्हती.

क्रमश: