नमस्कार, मी अभिनेत्री हर्षा गुप्ते पुन्हा एकदा तुमच्या भेटीला.
आपण कधी कधी खूप महत्त्वाचं काहीतरी करत असतो आणि त्यात काही ना काही कॉमेडी घडून जाते. नकळतपणे घडणाऱ्या अशा घटनांवर रडावं की हसावं, हेच कळत नाही. असाच एक किस्सा आहे. मी एक ऐतिहासिक सिनेमा करत होते. महाराज आणि दिवस गेलेली महाराणी यांना त्यांचं राज्य वाचवण्याकरिता विभक्त व्हावं लागतंय. राजाचा जीव राणी आणि होणाऱ्या बाळात गुंतलाय. राणी नवऱ्यापासून किती काळ दूर रहावं लागेल म्हणून कष्टी…
हा खूप मोठा, अतिशय महत्त्वाचा सीन होता. त्या सीनमध्ये कलाकार मंडळी पण भरपूर होती. टेक्निकली कठीण होता सीन… अतिशय भावनिक, गंभीर अशा या सीनमधील राणीची वाक्य संपत आली होती… वाक्य संपून राणी रडणार आणि सीन संपणार होता.. आम्ही शेवटाकडे आलो होतो… आणि अचानक कोणाचा तरी मोबाइल वाजला. खरंतर, शूटिंगच्या किंवा नाटकाच्या ठिकाणी मोबाइल बंद किंवा सायलेंटवर ठेवावा लागतो. आम्ही ठेवतोच! पण तो जो कोणाचा फोन होता, तो वाजला… ‘कुंडी लगाले सैंया, आ तुझे जन्नत दिखाऊं…’
हेही वाचा – Reel पुरत्या नव्हे, Real भावना नातेसंबंधांच्या…
झालं… आता काय होणार याकडे सगळ्यांचं लक्ष लागलं. बरं, आमची राणी म्हणजे एकदा का हसायला लागली की, थांबतच नाही! आम्ही कोणीही आवाजाच्या दिशेने जरी पाहिलं नसलं तरी, डोळ्यांच्या कोपऱ्यातून एकमेकांना पाहात होतो. राणीने हिम्मत कायम ठेवली अन् अजिबात मूड न सोडता सीन पूर्ण केला. दिग्दर्शकांनी जसं कट म्हटलं, ती हसून हसून कोसळली. आम्ही सगळेच फुटलो होतो… खरंतर, सूर्य मावळतीला आला होता. जर राणी फुटली असती तर, तिचं हसणं आवारेपर्यंत किती वेळ गेला असता देव जाणे… आणि पुन्हा पहिल्यापासून तो सीन शूट करावा लागला असता ते आणि वेगळं!
बापरे, अशा घटना जेव्हा घडतात तेव्हा निर्माता आणि दिग्दर्शकाला काय टेन्शन येत असेल!
हेही वाचा – माझ्या सेकंड इनिंगचा कौतुक सोहळा!
विचार, साहित्य, कला आणि संस्कृतीच्या सर्जनशीलतेला समर्पित असलेल्या avaantar.com/ या वेबपोर्टलवरील वैविध्यपूर्ण वाचनीय लेखाचा आनंद घ्यायचा असेल तर,
IXZVpuvKFwKH6gb0NBN51t?mode=r_c
या लिंकला क्लिक करून WhatsApp group जॉइन करा.
